Kraków

Teatr im. Juliusza Słowackiego usytuowany na placu Św. Ducha jest wśród miejsc kulturalnych obiektem kultowym. Zasługuje na uznanie ze względu na kunszt, z jakim został wybudowany, ale przede wszystkim, gdy się prześledzi jego historię odkryje się jak wysokiej rangi wydarzenia się w nim odbyły. Właśnie na deskach sceny tego teatru po raz pierwszy widzowie ujrzeli inscenizację „Wesela”. Przedstawienie odbyło się 16 marca 1901 roku. Wyspiański wystawiał również inne swoje dzieła. Na placu św. Ducha swój debiut miał też Stanisław Ignacy Witkiewicz. Przez kolejne lata teatr im. Juliusza Słowackiego skupiał znakomitych aktorów takich jak: Modrzejewska, Łomnicki, czy też Holoubek. Gmach został udostępniony w 1893 r.. Tworzono go z myślą, że stanie się sceną narodową. Jako pierwszy budynek w Krakowie został oświetlony elektrycznie. Kreując jego wygląd wzorowano się na formach wykorzystanych w architekturze opery wiedeńskiej i opery Garniera w Paryżu. Na deskach teatru wystawiano dzieła o światowym zasięgu. Łączono tradycję z nowoczesnością. W teatrze skupiała się śmietanka artystów pokolenia Młodej Polski. Nawet w niezbyt łaskawym dla kultury okresie międzywojennym teatr bardzo dobrze funkcjonował wybierając do inscenizacji nowe kierunki w sztuce. Mowa tu m.in. o wspomnianym debiucie Witkiewicza, który wystawił tu dzieło pt. „Tumor Mózgowicz”. Nowatorstwo przedstawień przyciągało rzesze widzów. Zaczęto organizować specjalne przedstawienia dla młodzieży. Na temat teatru i związanych z nim artystów można mówić długo. Teatr jest dostępny dla zwiedzających grup, którym towarzyszy przewodnik. Piękna konstrukcja budynku wewnątrz również kryje artystyczne skarby. Uwaga koncentruje się na bajecznym żyrandolu oraz kurtynie, którą malował Henryk Siemiradzki.