Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego

 

Collegium Maius, bo tak nazywa się najstarsza uniwersytecka budowla w Polsce, użyczyło miejsca drogocennym zbiorom uniwersyteckim, na które składają się dzieła sztuki, pamiątki i instrumenty naukowe. Historia budynku sięga 1400 r.. Wówczas narożna kamienica Pęcherzów z Rzeszotar stała się własnością Uniwersytetu Jagiellońskiego za sprawą króla Władysława Jagiełły. Collegium Maius odnajdziemy u zbiegu ulicy Jagiellońskiej i św. Anny. Z czasem obiekt się rozrósł. Do budowy obiektu użyto cegły i kamienia. Warto przyjrzeć się wewnętrznemu dziedzińcowi, którego ozdobą są krużganki o kryształowych sklepieniach specyficznych dla późnego gotyku. Pustkę dziedzińca wypełnia studnia, która znajduje się w jego środku. Wokół całego dziedzińca biegnie ganek. Na pierwsze piętro, gdzie również jest ganek można wejść jednymi z dwojga schodów. Większe nazywane są profesorskimi. Na pierwszym piętrze po stronie południowej zobaczymy ozdobne wejście Porta Aurea. Gotycki styl nadają całości XV-wieczne arkady oraz fasada ozdobiona wykuszem. Od 1840 r. przez sto lat tutaj znajdowała się siedziba Biblioteki Jagielloński. Na jej użytek Collegium Maius zostało przebudowane. Profesor Karol Estreicher w 1940 r. rozpoczął starania o przywrócenie budynkowi jego dawnej architektury. Od tej pory działa w nim Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zebrano w nim wszystko, co łączy się z historią uniwersytetu. Można prześledzić jak zmieniały się przyrządy astronomiczne. Znajdziemy tu m.in. przyrząd pochodzący z krajów arabskich z 1054 r. oraz najstarszy przetrwały do naszych czasów globus, na którym po raz pierwszy oznaczono Amerykę. W Collegium Maius odbywają się wystawy, ale również konferencje i posiedzenia Senatu Akademickiego.