Kraków

Wokół centrum Krakowa koncentruje się wiele kościołów i każdy jest wart uwagi ze względu na swoją historię i artystyczną estetykę. Właściwie u stóp Wawelu znajduje się kościół i klasztor Ojców Bernardynów. Po wejściu do kościoła dech w piersiach zapiera wszechobecny przepych. Ołtarz i część koncentrująca się w jego pobliżu zostały niedawno odnowione. Wnętrze jest pełne złoconych elementów, które dają niesamowity blask. Początki kościoła sięgają 1453 r.. Ufundował go biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki przy wsparciu króla Kazimierza Jagiellończyka. Początkowo obiekt był zbudowany z drewna, ale również dzięki staraniom biskupa Oleśnickiego rok później wzniesiono murowany klasztor i kościół. Po śmierci fundatora prace nad budowlą kontynuował Jan Długosz. Gotycką architekturę świątyni zastąpił styl wczesnobarokowy, gdy w efekcie najazdu szwedzkiego w 1655 r. kościół uległ zniszczeniu. Projektantem nowej budowli, powstałej w latach 1659-1680, został Krzysztof Mieroszewski. Przez kolejne lata wnętrze było wzbogacane. Ołtarz z czarnego marmuru, który możemy dzisiaj podziwiać został poświęcony bł. Szymonowi z Lipnicy. Jego autorem jest mistrz kamieniarski z Krakowa Jacek Zielarski. Dzieło stworzył w XVII w.. Wiele obrazów wyszło spod pędzla bernardyna Franciszka Lekszyckiego: „Ostatnia Wieczerza”, „Pierwszy Upadek Pana Jezusa”, „Ukrzyżowanie” i kilka innych. W 1945 r. przy okazji restaurowania kaplicy bł. Szymona z Lipnicy wstawiono okienny witraż autorstwa Józefa Mehoffera. Kaplica znajduje się po prawej stronie prezbiterium. Centralny punkt czarnego marmurowego ołtarza zajmuje obraz przedstawiający św. Szymona podczas „próby ognia”. W kościele znajduje się jeszcze kaplica św. Anny i kaplica Matki Bożej Sokalskiej.