Kraków

Mury barbakanu zostały wzniesione w XV w.. Dzisiaj nie ma już śladu po części łączącej go z Bramą Floriańską. Ta część krakowskich fortyfikacji jest najdalej wysunięta na północ. Z potężnych murów wyrasta siedem wieżyczek. Ich grubość przekracza 3 m. Barbakan ma częściowy kształt koła o średnicy 24,40 m, mierzonej wewnątrz jego murów. Pomiędzy XV a XVII w. opierał się wszelkim atakom, stojąc niewzruszenie na straży miasta. Według opowieści podczas konfederacji barskiej Marcin Oracewicz pozbawił życia rosyjskiego dowódcę strzelając z broni nabitej guzikiem od żupana i dzięki niemu atak został odparty. Ku jego pamięci wystawiono na barbakanie tablicę. Obiekt stanowi obecnie oddział Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Odbywają się w nim wystawy, a poza tym jest znakomitym miejscem do pokazów walk rycerskich, czy też dworskich tańców. Koło Bramy Floriańskiej zawsze przemyka dużo ludzi. Pomimo tłumów turyści i tak chętnie robią sobie przy niej zdjęcia. Obrazy różnej maści od lat przyozdabiają mury po wewnętrznej lewej i prawej stronie. Trudno sobie wyobrazić Bramę Floriańską bez tych artystycznych kreacji wystawianych w ten sposób na sprzedaż. Ta część obronnych fortyfikacji powstała na początku XIV w.. W międzyczasie uległa zniszczeniu, ale u podstaw wciąż widzimy oryginalne kamienie, z których była zbudowana. Cegłę dodano później. Również barokowy hełm uzyskała z końcem XVII w.. Od strony ulicy Floriańskiej ponad przejściem figuruje płaskorzeźba z XVIII w. przedstawiająca św. Floriana. Przy bramie pozostały kamienne prowadnice, dzięki którym podnoszono bramę. Piastowski orzeł również w formie płaskorzeźby widnieje na bramie od strony Plant. Jego historia sięga zaledwie XIX w.. Pomysłodawcą projektu był Jan Matejko, a wykonał go Zygmunt Langman.